MEEM'64, Evolutie, Ideeën, Taal en Creativiteit

Gerard van de Schootbrugge (alias Gerard Espunt)

0265


Mooi Weer Spelen 1996

Het Delfts Straattheaterfestival De Mooi Weer Spelen beleefde in 1996 zijn negende editie. De negen, de Enneade uit de Tarot, de laatste der enkelvoudige getallen. Voorbij de 9 ligt de oneindigheid van de meervoudigheid.Of deze overwegingen een rol hebben gespeeld bij de keuze van het festivalthema weet ik niet meer. Wat ik wel weet is dat we in gedachten de 9 inderdaad zagen als een sprong naar het hele grote, het hele erge, kortom, een sprong in het duister. De leuze werd: There 's magic in the air. Het moest een weekend worden waarin het gevecht tussen goed en kwaad, tussen duister en licht de toon zou zetten. Al vroeg in het jaar werd de Delftse goegemeente er op voorbereid dat de toekomst van hun mooie stad op het spel kwam te staan.

Tegen deze achtergrond zal het dan ook niet verbazen dat voor de opening van het festival op de avond van vrijdag 14 juni 1996 het voor ons hoogst haalbare gezag aanwezig was: Commissaris van de Koningin mevrouw Leemhuis-Stout. Uiteraard in gezelschap van de man die al negen jaar op de proef werd gesteld door een duivels dilemma, ieder jaar weer in een nieuwe vermomming, burgemeester Huib van Walsum. Hij werd geacht zijn grote liefde voor het festival gescheiden te houden van zijn plicht om de veiligheid van zijn gemeente te waarborgen.

Dat op de proef stellen was in januari van dat jaar al begonnen. Grafisch vormgever Jacques Bontje, een oud-collega van TNO, had mij al lange gewezen op de verrassende dingen die je kon doen met een rood-groen-brilletje. Uiteraard diepte zien, maar nu kregen we een ander idee: een tweekleurig gedicht, d.w.z. een gedicht waarin regel 2 in rood over regel 1 in groen is gedrukt, enz. Je zou het een compact gedicht kunnen noemen. De kunst was om, om en om, met een oog te lezen. Rood dicht levert regel 1, groen dicht levert regel 2, die ook op regel 1 staat. Begrijpen jullie het nog? Gewoon proberen dan merk je het wel. Uiteraardmet een rood-groen-brilletje.

In de voltallige gemeenteraad mochten wij de Mooi Weer Spelen 1996 aan de raad presenteren met het verzoek aan de burgemeester om mijn bijzondere Knipogedicht voor te lezen. Onvoorbereid bleek dat een hele toer en het is dan ook nog steeds niet duidelijk of alles wel correct in het raadsverslag terecht is gekomen. Maar een mooie aftrap van een bijzonder festival was het wel. Ook in de titel van het gedicht zat de dubbelzinnigheid die wij steeds weer nastreefden. Uiteraard kon men de titel opvatten als een knipoog-gedicht. Een geheel nieuwe versvorm. Maar voor ons was minstens zo belangrijk dat de voltallige raad begreep dat dit initiatief ruime financiële steun verdiende. Vandaar de tweede interpretatie van de titel: knip-ogen dicht: trek de knip gul en let niet op een paar gulden (doe het met de ogen dicht). Leuk bedacht, in stijl, maar veel extra's heeft het niet opgeleverd. Cees van Bokhoven moest alsnog al zijn collega's uit de Delftse middenstand langs om ze wat pecumia af te troggelen.





Het was in die jaren mijn speciale voorrecht om het programmaboekje op te leuken met een klein straatversje dat ik ondertekende met Graaf Fitti. De bijdrage voor 1996 luidde als volgt:


Straatversje 1996


Ik schuifel door een steegje

Mijn kop gonst van het bier

Ik hoor een helleveegje

Wat zoekt dat veegje hier?

Het komt op bokkepootjes

Het hijgt mij in de rug

Ik boer wat borrelnootjes

Het veegje nadert vlug


Ik steun tegen een gevel

Verlamd, het leven moe

Uit nachtelijke nevel

Treedt daar iets op mij toe

Dan knikt het in mijn richting

Loopt langs met flinke vaart

Ik slaak iets van verlichting:

't Is maar een stapper met een staart.


Een staart!?....


1996, Graaf Fitti



Een jaar later, in 1997 nam Huib van Walsum afscheid als burgemeester van Delft. Zijn werk zat er op. Hij had zijn stad moedig en tactisch door een precair weekend heen geloodsd. Bij zijn afscheid werd hij daar luid voor geprezen. En Huib was ons niet vergeten. Wij waren erbij, sterker nog, wij kregen zelfs de gelegenheid om hem als MWS-club toe te zingen. Ik schreef de tekst op de melodie van The Green Barets.


Bij het afscheid Huib van Walsum in 1997.

(melodie: The Green Barets,

tekst: Gerard vd Schootbrugge)


Hij ging voor

Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Hij stond pal, de kin vooruit

Was er brand dan riep Huib: spuit


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Voor de stad een moederkloek

Bij een diefstal riep Huib: zoek


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Hij was sterk, brak menig lans

Was er bal dan riep Huib: dans


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

En hoe ruim was steeds zijn hart

Was er strijd dan riep Huib: start


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Spelde feilloos menig lint

Werd het winter riep Huib: Sint







Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Hij was geestig en ad rem

Om de vier jaar riep Huib: stem


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Deed het zonder botte bijl

Werd het plat dan riep Huib: stijl


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

'Welkom hier' en 'Ja ik wil'

Raad vol twist dan riep Huib: stil


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Maar hij hield ook van vertier

Had hij dorst dan riep Huib: bier


Hij ging voor, in ons belang

Waar hij was, was niemand bang

Aan het eind van dit gezang

Roepen wij: hij leve lang!