MEEM'64, Evolutie, Ideeën, Taal en Creativiteit

Gerard van de Schootbrugge (alias Gerard Espunt)

0038

Gedicht, Light Verse, 5 november 2018

 

 


De Dood en de Vrek


De man met de zeis zit hem dicht op de hielen

Zijn eind is nabij weet de vluchtende vrek

In de duistere nacht van de dolende zielen

Denkt hij Hein wat stink jij uit je kwijlende bek

Ik ben nu wel vrek, maar ook ik had mijn dromen

Om nu zo verrot aan mijn einde te komen

Dat is me toch net weer een beetje te gek

Hij draait zich om en kijkt Hein aan

De zeis reeds hoog geheven

De vrek denkt, kijk hem daar nu staan

Hein hoeft geen geld, hij wil mijn leven

Hij buigt het hoofd: hier is mijn nek

Mij rest nog slechts een laatste wens

Wet eerst het mes en spoel je bek.

Hein grijnst en klieft hem niets ontziend

Een frisse dood? Dat heeft hij niet verdiend

Nog eenmaal om kijkt Magere Hein

En schudt bezorgd zijn kop

Wie draait er voor de uitvaart op?

Verzekerd zal die vrek niet zijn



Espunt, 5 november 2018


          Kathedraal van Trier