MEEM'64, Evolutie, Ideeën, Taal en Creativiteit

Gerard van de Schootbrugge (alias Gerard Espunt)

Welkom op de website van Gerard van de Schootbrugge

Welkom op mijn website.

Laat ik beginnen met een excuus. Dit is een geheel nieuwe versie van een website die ik een jaar of vijf geleden heb gebouwd. Software veroudert en wordt op een zeker moment niet langer ondersteund. Begint u maar een nieuwe meneer.

Dat heb ik dus maar gedaan, want ik ben toch wel gehecht geraakt aan dit medium. Maar het zou dus kunnen dat u, bezoeker, eerst in doodlopende stegen terecht bent gekomen alvorens deze nieuwe plek te vinden. Excuus voor de ergernis die dat zal hebben opgeleverd en pet af voor uw volhardendheid. Hopelijk wordt uw doorzettingsvermogen een beetje beloond.

Ik wil u graag meenemen in mijn wereld. Een wereld waarin hopelijk het nodige te beleven valt. Ik wil niet beweren dat ik overal een mening over heb, maar er zijn wel veel dingen die me interesseren en soms ook echt bezighouden. Die wil ik graag met u delen.

Op de homepage staat het logo van het bedrijfje dat ik heb opgericht na mijn pensionering bij TNO. Ik was toen 64 jaar en het begrip meem dekte mijn belangstelling voor de ontwikkeling van wetenschap en techniek. Maar het heeft een bredere strekking. Een meem is het culturele analogon van het gen. Een pakketje informatie dat zich kan verspreiden over breinen en dat daarbij blootstaat aan mutatie en selectiedruk. Net als bij genen gaat het bij memen om het 'voortplantingssucces'. Een van de vragen die me bezighoudt, is of meemsucces op zichzelf staat of dat het uiteindelijk een extra, menselijk, aspect is van de competitie tussen genen. Anders gezegd: zijn biologische en culturele evolutie twee losstaande fenomenen of zijn het verschillende aspecten van De Evolutie?

Ik schrijf over deze onderwerpen, maar ik schrijf ook fictie. In die hoedanigheid gebruik ik soms het pseudoniem Gerard Espunt. Een keuze die ik ooit in een opweliing heb gemaakt en die ik voorlopig maar zo laat. Van de Schootbrugge past nauwelijks op een visitekaartje, vandaar.

Mijn grote liefde is schrijven voor de jeugd, met een zekere voorkeur voor jongens omdat ik vind dat we die als lezers niet mogen afschrijven. Maar omdat een goed jeugdboek ook aantrekkelijk moet zijn voor volwassenen, wanneer ben je tegenwoordig trouwens volwassen?, beperk ik me niet tot de jeugd en schrijf ik ook voor die paar anderen die zich om welke reden dan ook niet tot de jeugd rekenen: de jongsten en de  oudsten.

Kortom, voel je hier welkom en reageer als je daar behoefte aan hebt.

02566


















Gastenboek

Mark Boninsegna
13-01-17 15:48:45
Leuke site, Gerard!
http://www.markboninsegna.nl
Rob van de Schootbrugge
10-01-17 14:20:27
Hoi Gerard, gefeliciteerd met je nieuwe site ! Ik doe het je niet na....
Mijn mondhygienist in Amsterdam heet Liesbeth Wijhe en is na verluid een oud studiegenoot van jou, en zo kan ik eindelijk mijn belofte gestand doen door jou haar groeten over te brengen...
En zeker nog veel meer groeten van Pa en Ma en succes en vreugde met de nieuwe website groeten aan Gemma en ga zo maar door !
Hans Roosen
10-01-17 10:19:48
Beste Dries,

mijn complimenten voor dit kunstwerk. Net in de lucht en dan al zoveel inhoud. Geweldig. Ik heb zelf enige ervaring met de website van onze vereniging (Vrienden Musea Zutphen) en ik vind het een hele klus dat ding te onderhouden. Met het ontwerp heb ik me helemaal niet bezig gehouden. Chapeau!
Anja Dekker vd schootbrugge
10-01-17 09:53:15
Wat een werk zeg!
Super om dit allemaal te kunnen gaan lezen
Appie Boonstra
09-01-17 22:47:24
Hoi Gerard,

Het was al weer een behoorlijke tijd geleden dat ik verhalen en schrijfsels van jouw had gelezen. Geweldig wat een mooie verhalen. Natuurlijk heb ik nog steeds niet alles gelezen, maar jouw laatste mail, welke berichtte over de nieuws site, gaf weer een aanzet tot. Prima site overigens, mooi overzichtelijk. Groetjes, Appie .
Tonen: 5  10
 


 


Laatste nieuws



16 februari 2017

Kort Verhaal

Will you follow me into the dark?

Ze kennen elkaar nauwelijks een week. Op een mooie zomeravond neemt hij haar mee naar de plek waar hij soms met zijn vrienden samenkomt om naar hun favoriete muziek te luisteren.


Het is een uur of tien. Het begint nu echt donker te worden. Het meisje voelt de zoete zomerlucht langs haar dijen strijken. Er klinkt gelach uit tuinen. In de verte gilt een motor om de volgende versnelling.

‘Ik weet een gaaf plekkie. Daar komt nooit iemand.’

Het meisje kijkt haar nieuwe vriendje onderzoekend aan. Ze heeft hem de vorige week in De Hacker ontmoet. De Binnenband was niet echt zijn muziek, maar in een dorp heb je het niet voor het uitzoeken en zij maakte veel goed. Ze kende hem vaag, vond hem leuk. Hij was niet knap en ook niet stoer. Wel apart, geen meeloper, gevoelig. Die blik. De leukste tot nu toe. Helemaal haar type. Jaloerse vriendinnen, dat maakte hem extra aantrekkelijk.

Lees hier verder.



8 februari 2017

Mededeling

Bundel Passievol gepresenteerd

Op 8 februari 2017 heeft het schrijverscollectief Oostland Literair zijn vierde verhalenbundel gepresenteerd. In het gemeentehuis van Lansingerland kregen de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp en van Lansingerland (samen het Oostland) het eerste exemplaar van de bundel Passievol overhandigd door Kimberley Tseng, een van de auteurs. Thema van deze bundel: de passie. In vele vormen en gedaanten. Negen regionale schrijvers zorgden voor de invulling. De bundel is uitgegeven bij Uitgeverij Oostland.

De opbrengst van de bundel komt geheel ten goede van de Stichting Pijnackenaren Helpen Armenië. Deze stichting, aangevoerd door bevolgen lieden als Henny Bos en Sjaak Oudshoorn, zamelen geld in voor de Nederlands Maria Goris die al vele jaren actief is in Armenië waar veel mensen in bittere armoede leven. De bundel is te koop bij de lokale boekhandels en kost 10 euro.

Voor de activiteiten van Oostland Literair zie hier.    Voor het werk van Pinackenaren helpen Armenië zie hier.


Gemeentehuis Lansingerland, 8 februari 2017. Presentatie van de bundel Passievol, een publicatie van Oostland Literair. Op de foto v.l.n.r.: Gerard van de Schootbrugge, Shirley Ann Benda, Kimberley Tseng, Jennefer Zuniga-De Jong, Nick Steenkamp, Rianne Sie, Marguerite de Ruijter, Francisca Ravestein (burgemeester Pijnacker-Nootdorp) en Pieter van der Stadt (burgemeester Lansingerland).




5 februari 2017

Mededeling

8 februari

Oostland Literair presenteert nieuwe bundel PASSIEVOL

Op woensdag 8 februari 2017 zal de nieuwe verhalenbundel PASSIEVOL van Oostland Literair ten doopworden gehouden in het gemeentehuis van Lansingerland. Burgemeester zal het eerste exemplaar in ontvangst nemen. De bijeenkomst begint om 15:30 uur. Het is de vierde keer dat het lokale schrijverscollectief een verhalenbundel het licht laat zien. De eerste editie verscheen in 2014.






5 februari 2017

Mededeling

Opmerkelijke mijlpaal!

Op 6 september 2016 plaatste ik op de site van Literair Werk mijn verhaal 'Buik af, Rug op'. Na een weekje revalideren van een gemene griepaanval bleek de teller vandaag op 2400 te staan. Het aantal keren dat de titel de afgelopen periode is aangeklikt. Een opmerkelijk hoog aantal. Een factor 10 hoger dan andere verhalen uit dezelfde periode. Voor mij nog steeds een raadsel. Het enige wat ik zeker weet is dat ik de teller niet heb gemanipuleerd. Is het een bestseller? Heb ik ergens in de ondoorgrondelijke cyberwereld een vreemde beschaving ontroerd? Ik weet het niet. Als het verhaal je even is ontgaan, dan is hier de plek om het alsnog te lezen.





5 februari 2017

Kort Verhaal

Nog net op tijd .... voorlezen op 9 februari 2017

Op donderdag 9 februari mag ik mijn verhaal "Nog net op tijd voor Wim Kan' voorlezen in het programma van verhalenverteller Hans van Woerkom. Een soort gastoptreden. Plaats van handeling Bieb Oostland vestiging Berkel, van 20:00 - 22:30 uur, toegang 7,50 euro. Klik hier voor meer info.


Boven: de drie gasten op 9 februari. Met de klok mee: Marguerite de Ruiter, Gerard van de Schootbrugge en Hans Ciermans, leden van Oostland Literair.





Links: Meester Verhalenverteller Hans van Woerkom in actie.




16 januari 2017

Kort Verhaal

Nog net op tijd voor Wim Kan

In afwachting van Wim Kan klinken op een draagbaar pik kupje van Philips de eerste geluiden van een nieuwe tijd.







‘Maaahaaam, de bel!!’

Mijn broertje Joep. Je zou hem moeten zien. Stuitert als een rubberen bal door de kamer. En ja hoor, weer een voltreffer. Een schop onder zijn kont. Komt ie te veel in de hoek waar mijn vader de krant zit te lezen. Dat doet mijn vader blind. En raak. Daar hoeft hij de krant niet voor neer te leggen. Papa is altijd een goeie voetballer geweest. Het lijkt wel of Joep van elke lel harder gaat stuiteren. Vanavond mag hij voor het eerst opblijven. Hij is zes, ik ben acht. Het is ouwejaarsavond. En dat gaan we vieren met ome Wout en tante Roos.

Lees hier verder







11 januari 2017

Praatje

Meer schrijvers dan lezers



Een mailtje van een goede kennis ontstak in mij het vuur om jullie een kort praatje voor te schotelen. Hij meldde dat hij een nieuw boek had gepubliceerd en benaderde nu zijn Umfeld om het aan de man te brengen. Zo werkt dat tegenwoordig, of moet ik zeggen zo werkt het niet, ik weet er alles van. Ik ga zijn nieuwe boek zeker kopen. Ik ken hem al heel lang, ik mag hem graag, hij is geestig en intelligent, schrijft goed en speelt ook nog heel goed piano. Verder heeft hij net met zijn ouwelullenband een CD vol ouwe rockers opgenomen. Die jongen is gewoon goed bezig en hij zit behoorlijk op mijn lijn. In het berichtje vroeg hij ook nog voorzichtig of we hem wilden helpen met de promotie. Natuurlijk, dat ga ik nu doen. De titel van de thriller is DEADLINE en de naam van de auteur is Bart Bartstra. Uit Barts mail het volgende citaat:

Lees hier verder



10 januari 2017

Praatje

Het Nieuwe Normaal

Ik ben een grote fan van het oude Normaal. Lang kon ik dat alleen kwijt in de kleine kring van intimi die echt van mij hielden, die mij mijn kleine zonden gunden. Dat wil zeggen, kleine zonden in hun ogen, in mijn ogen leden zij aan een zelfopgelegde culturele correctheid die veel ongecompliceerde ontspanning lelijk in de weg stond. Het zogenoemde AZCS: het Anti Zwarte Cross Syndroom. Maar met leven en laten leven kom je in het leven een heel eind. En ik was wel zo arrogant om te weten dat ze ooit naar mijn kant zouden opschuiven. Zoals het ook is gebeurd met de waardering voor André Hazes, Pim Fortuyn, Jopie Huisman, Johan Cruijff en al die andere eigenzinnige types die hun eigen weg gingen.

Lees hier verder



9 januari 2017

Mededeling

Vernieuwde site in de lucht

Hedenmiddag 13:30 uur is mijn geheel vernieuwde website gelanceerd. De oude werd niet meer ondersteund door mijn host. Ik kon niets meer  toevoegen of veranderen. En dat in deze tijd. Dus ben ik maar weer achter het toetsenbord gekropen. Veel werk, maar het resultaat vind ik, voor een amateur acceptabel. Het zal nog wel even duren voor de zoekmachines de oude doodlopende links links laten liggen. Excuus daarvoor.

Ik ben nog lang niet klaar. De techniek schrijdt voort en er zitten in het nieuwe pakket allerlei toeters en bellen die ik nog moet verkennen.

Ik ben in ieder geval van plan nu ook, eindelijk, werk te maken van MEEM. We gaan de komende tijd de memenwereld verkennen.

Mijn intimi zullen veel informatie herkennen. Ik heb niet zo veel weggegooid (zit niet in mijn aard). Maar de aanvoer van nieuw materiaal zal niet stoppen!

Een mooi moment om alle bezoekers een goed en interessant nieuw jaar te wensen.



7 januari 2017

Kort verhaal

Overlijdensberichten

De overlijdensberichten in de NRC roepen steeds vaker herinneringen bij mij op. Dit keer besloot ik daar iets mee te doen.

Ik lees met groeiende belangstelling de overlijdensberichten in de NRC. Dat heeft uiteraard alles met mijn leeftijd te maken. Steeds duidelijker wordt de stem van hen die mij vooraf gaan: hodie mihi, cras tibi. Vandaag ik, morgen gij. En zo is het.

Wanneer de sluimerende neiging een gewoonte is geworden weet ik niet precies, maar ik schat toch zeker na mijn vijftigste. Voor die tijd was ik niet heel erg bezig met het wegvallen van bekenden, van generatiegenoten. Dat gebeurde gewoon te zelden.

Lees hier verder



30 december 2016

Kort Verhaal

Bloedmaan

 Je gaat studeren! Euforie. Maar dan daalt de hardvochtige werkelijkheid neer. Na een jaar overheersen angst en twijfel.

Als je bereid bent iedere avond een bus naar Utrecht te sturen om daar op het Domplein een groep studenten op te pikken om die vervolgens in Heusden aan de Maas af te leveren, moet er wel sprake zijn van hoge nood. Of de aardbeienoogst is in 1964 zo overdadig dat er beneden de grote rivieren simpelweg niet voldoende arbeidskrachten beschikbaar is om de klus op tijd te klaren, of men heeft bij de firma Jonker Fris, officieel N.V. Heusdensche Conservenfabriek, ontdekt dat juist Utrechtse studenten over de vereiste fysieke en psychische eigenschappen beschikten om de aardbei van de koude grond het respect te betonen dat deze zomerkoning toekomt.

Lees hier verder



December 2016

Mededeling

Sint Nicolaas in Nootdorp


Het was weer een drukke tijd. Sint Nicolaas bezocht in Nootdorp en omgeving talrijke gezinnen en was ook op de Jozefschool in Nootdorp en de CBS Ackerweide in Pijnacker een graag geziene gast. Voor meer Klazerij zie onder meer Het Grote Pietenhuis.

 Hier de leest de Goedheiligman zich nog even in alvorens weer zijn trouwe schimmel te bestijgen. De Sint heeft intussen de leeftijd bereikt dat hij niet meer geschminkt hoeft te worden. Veel wit haar is voldoende om het wonder van de gedaantewisseling tot stand te brengen.





22 november 2016

Kort Verhaal

Pap in de vinger











14 november 2016

Kort Verhaal

De Sint ook in Appelscha






6 november 2016

Gedicht

Ik ben jij

 

 

29 oktober 2016

Kort Verhaal

Robinson Crusoë 2.0


17 november 2016. Elf uur ’s ochtends. Op het parkeerplaatsje achter ons huis.

 'Verdomme.'

'Wat is er?'

'Ik stootte net mijn vinger.'

'Waar?'

'Hier, mijn ringvinger… Shit...Ik hoop niet dat het net zo gaat als met mijn pink.'

'O God, nee hè, niet weer die pink.'

'Het is nu mijn ringvinger.'

'Net zo erg.... Wat deed je?'

Lees verder




In afgelegen boerderijen en eenzame huisjes in het bos wonen arme kinderen, die niet zelden op 6 december met lege handen staan. Erger nog, ze moeten ook met lege handen naar school, als ze al naar school gaan. Ze worden uitgelachen door klasgenootjes die elkaar de ogen uitsteken met hun nieuwe speeltjes. Het is net als het vorige jaar. Klasgenootjes die fluisteren en wijzen. Wat wil je ook als je je niet wast, luizen hebt en stinkt! Dat gefluister en gewijs is misschien nog wel erger dan geen kadootjes.

  

Lees verder



Er gaat bij ons geen dag voorbij

Of ik ben jij

En jij bent mij

Lees verder

 


Bud was groot, extreem sterk en niet erg snugger. Je zou hem een dommekracht kunnen noemen. Voor ons honderd procent betrouwbaar en van onschatbare waarde. Willy was een stuk kleiner, bewegelijk, extreem slim en moeilijk te peilen. Bud was onverstoorbaar en volstrekt voorspelbaar, Willy had zijn nukken. Ieder van onze groep had tijdens de voorbereidingen twee robots onder zijn of haar hoede gekregen. De bedoeling was dat we er een band mee opbouwden.

Lees verder

 


Voor vroegere Espuntigheden klik op een jaartal: 2016, 2015, 2014, 2013, 2012, 2011