Gertjan Oldeman, jarenlang de drijvende kracht achter het Delftse straattheaterfestival, hier (midden) samen met Mark Kingsford en zijn maten. Hij schreef onderstaand In Memoriam bij het overlijden van zijn grote vriend Mark Kingsford.
Gertjan Oldeman gedenkt Mark Kingsford
Met het overlijden van Mark Kingsford, verliezen wij een unieke komiek, met name op het gebied van de slapstick.
In onze periode van het straattheater De Mooi Weer Spelen hebben we verschillende producties met Mark Kingsford gerealiseerd. Fameus was hij in het snel neerzetten van verschillende personages, door alleen te wisselen van hoed of pet. Onder ieder hoofddeksel ontstond een nieuwe grimas en een ander lijf. Hij schitterde niet alleen als artiest, maar wist tevens een complete show te regisseren. Om hem heen cirkelde in een los, vast verband een klein gezelschap van artiesten.
Ik herinner mij als eerste Delftse optreden van Mark met zijn gezelschap, de act RTV Albania. Hij probeerde een rechtstreeks verslag uit Delft over te brengen op de televisie in Albanië. Dit gebeurde onder meer tijdens een bijeenkomst op ons stadhuis, waar wij ons programma onthulden en de toenmalig wethouder Bonthuis in een nieuw jasje hesen. De chaos die RTV Albania wist te ontketenen door uitsluitend in het Albanees te communiceren en alle aandacht op te eisen omdat de ether verstopt zat en het weer niet meewerkte, was onthutsend en was tegelijk een perfecte illustratie van ons festival.
Later organiseerde hij een programma in een feesttent op de markt. In dat programma kon je tegen een onderhandelbare entreeprijs je laten brainwashen in een zelfontworpen machine. Ook hier was het gezelschap weer aanwezig. Nu als een continue ruziënde zigeunerfamilie, verblijvende in een aangrenzende caravan. Dit gebeuren sleepte zich als een komisch drama gedurende het gehele festival voort. Theater in een theater in een theaterfestival.
De mooiste herinnering aan Mark Kingsford heb ik bij een theaterspektakel in het Grand Hotel in Amsterdam.
Daar kregen wij de kans om dit respectabele hotel gedurende drie dagen geheel naar eigen inzicht te verbouwen tot een 24 uurstheater voor een uitgelezen groep van internationale ondernemers. We maakten een programma met Mark op mijn studeerkamer. We wilden zoveel mogelijk onze bekende crew aan MWS-clowns laten excelleren in the Grand Hotel. Naast Mark was er een grote rol weggelegd voor Lex Maes. Lex speelde weer de dronken ober aan de bar, de kanovaarder op de gracht en de verkeerscontroleur bij de entree van het hotel. Van het afgesproken programma kwam weinig terecht, want Mark liet iedere artiest maximaal improviseren, en bedacht ter plekke nieuwe krankzinnige situaties. Op een gegeven moment wisten noch de gasten, noch het hotelmanagement, noch de “eigen” theaterorganisatie wat werkelijkheid was en wat theater. De magie van Mark heerste in optima forma. De gasten werden een onderdeel van het spel. Op een gegeven moment wilden ze er ook niet meer uit. Het afscheid was uiterst emotioneel, met een afspraak: “See you soon in Reykjavik”.
Na onze periode met de Mooi Weer Spelen, heeft Mark Kingsford nog een rol gespeeld als docent voor de Clownschool Buus. Juist op het terrein van de Slapstick hebben nog verschillende aanstormende clownstudenten kunnen profiteren van de kennis en ervaring van Mark.
Zijn kromme neus, zijn schitterende ogen en zijn grijns naar de wereld, en dat allemaal onder een steeds wisselende pet, zal voor altijd in mijn herinneringen blijven voortbestaan, als een knipoog naar de betrekkelijkheid van ons bestaan.
Gertjan Oldeman, oud-voorzitter van Stichting De Mooi Weer Spelen
-----------------------------------------------------------------------------------
Gertjan Oldeman op 29 januari 2022 overleden.
Op 29 januari 2022 is Gertjan Oldeman overleden. Hij was jarenlang de grote gangmaker van de Mooi Weer Spelen. Ik ontmoette hem voor het eerst in 1990. Wij bleken collega's bij TNO. Gertjan op dat moment hoofd van het Houtinstituut TNO, ik wetenschapsvoorlichter bij de communicatie-afdeling van TNO. De derde Mooi Weer Spelen stond voor de deur. Hij vond dat ik ook maar eens moest helpen de MWS op te stoten in de vaart der volkeren. Nee zeggen bleek geen optie. Als het om zijn MWS ging was Gertjan meedogenloos. Gertjan werd al snel van collega een goede vriend.
Gertjan was diep in zijn hart een artiest. Een causeur, een filosoof, een man van de humor, speels en uitermate sociaal. Rond 2000 ontstond er een discontinuïteit in het grote MWS-project. De oude garde deed een stap terug, er kwam nieuwe leiding. Wat bleef was onze vriendschap.
De laatste jaren kreeg Gertjan fysiek veel te verduren. De voortdurende aanslagen op zijn gezondheid werden hem tenslotte fataal.
--------------------------------------------------------------------------------
Cees van Bokhoven op 10 juli 2025 overleden
Cees van Bokhoven was echt een van de pioniers van de Mooi Weer Spelen. Samen met broer Dik bestierde hij een ijssalon op de Delftse Boterbrug. Broer Dik ontdekte bij toeval dat de Boterbrug in 1985 300 jaar bestond. Er werd een klein "festivalletje" georganiseerd. Het was de aanzet voor een volwassen festival in 1988. Naast Cees behoorden Gertjan Oldeman, Ruut van Hooft en Han Geurts tot de pioniersgroep.
Cees was in het diepst van zijn hart een rocker. En zo ging hij ook door het leven (als lid van de bekende Deltse rockband Why). Met zijn echtgenote Bets en de kinderen. Vrijheid. Zijn begravenis was in dat opzicht geheel in stijl.
Tijdens de begravenis kwam ik heel wat oude MWS-kennissen tegen. Zoals Dik en Caddy Holt, Ellen en Hans Karreman, Bernardjan Kahman, Rob de Roo en Loda Wagenaar. Sietse Wagenaar, partner van Loda en ook heel actief binnen de MWS is recent overleden. Al wat eerder is een andere steunpilaar van de MWS, Andre Bus, ons ontvallen.
Na de begravenis liep ik de nieuwe trekker van het festival (tegenwoordig in de Poptahof) tegen het lijf. Frank Koenen. Ik vertelde hem van mijn kleine MWS-archief op mijn website. Ik ontving de volgende reactie.
Beste Gerard,
Wij spraken elkaar gistermiddag (na afloop van de begravenis, GvdS).
Wat tof om in je archief te kunnen rondneuzen!
Zelf ben ik sinds 2014 de projectleider/ festivalleider.
Ik voel me in die zin erfopvolger van Cees.
MWS kende ik in de vorige eeuw eerst als bezoeker, vervolgens maakte ik kennis met de club in de jaren '00 als leverancier van Delftse producties. Van 2001 tem 2012 was ik namelijk co-leider van de Delftse creatieve broedplaats de Nieuwe Amateur. En voor BJ heeft dNA met diverse Delftse jeugdproducties bijgedragen aan eerdere edities van MWS
Met Blikopener en de Bokhovens hadden we goede banden. Ik stond met Blikopener-jeugd op de camping in Chalon en meerdere keren mocht ik in Delft producties van Blikopener helpen 'redden'. Bij Blikopener faalde namelijk nog wel eens de techniek en dNA's licht- en geluidtafel, lampen en verlengsnoeren lagen in het Floratheater. Ik had de sleutel van dat theater. "Pak maar wat je gebruiken kunt, onze spullen staan in het gangetje links van het lijsttoneel."
Vermoedelijk is mijn belangrijkste ingreep in het concept MWS geweest om 'alles wat we hebben' op één locatie te laten plaatsvinden.
Zes edities waren zo op de Markt.
Een volgende wezenlijke koerswijziging was het verhuizen van MWS naar het Poptapark in 2020.
In het huidige klimaat biedt een festival in het gras een prettiger verblijf dan op de gloeiende straatstenen van de binnenstad. Ook telde mee dat het publiek van het festival door de verhuizing in 1 klap veel diverser werd. Goed voor de stad én goed voor fondsenwerving. Bovendien woon ik zelf aan het Poptapark.
Bijgesloten tref je de uitnodiging voor de aanstaande 37e editie van MWS.
Hoop je te mogen verwelkomen.
Met vriendelijke groet,
Frank Koenen 06 28273746
Stg Theaterfestival Delft
-------------------------------------------------------------------------------------
Mijn MWS-leven
Ik (Gerard van de Schootbrugge) maakte van 1990 tot 2000 deel uit van een groep bevlogen liefhebbers van straattheater die de jaarlijkse Mooi Weer Spelen in Delft organiseerden. Centrale figuren waren de Delftse straattheaterartiest Ruut van Hooft, een van de initiatiefnemers in 1988, en Gertjan Oldeman voor 'het zware werk' lees iedereen tevreden stellen, zorgen dat alles op tijd klaar was en ook nog zorgen dat alles op tijd betaald werd. Zijn goede verstandhouding met de toenmalige burgemeester van Delft, Huib van Walsum, was daarbij onmisbaar.
In het bestuur moest ik zorgen voor de PR, de reclame en de communicatie in de breedste zin van het woord. Minstens zo leuk vond ik de ruimte die ik kreeg voor het genereren van ideeën. Mijn wat opgedroogde fantasieleven bloeide helemaal op in dat gekke Delftse subcultuurtje waarin het hele jaar door de sky the limit was, totdat het definitieve programma moest worden vastgesteld, mede op basis van de financiële en personele middelen. Dan implodeerden vrijwel alle mooie bellen die we het hele jaar hadden geblazen en waar we het hele jaar plezier aan hadden beleefd. Maar ook ieder jaar waren er een paar die de druk weerstonden. Magisch en vermakelijk.
Andere 'goede bekenden' en onmisbare vrijwilligers waren: Marjolein Droog, Tom Hartman, Cees van Bokhoven, Betty van Bokhoven, Ellen Karreman, Andre Bus, Dick Holt, Guus Dewulf, Sylvia van de Berg, Kees van Kruining, Bernard-Jan Kahman, Martijn Lasthuizen, Paul Redeker, Rob de Roo, Linda van Veen, Dick Verhaar, Gabriël van Tiggelen, Marinus van de Marel, Tijn Noordebos en Umberto Giampaolo.
Van de op de linker balk aangegeven jaren heb ik in mijn zolderdozen nog wat wetenswaardigheden kunnen terugvinden. Ik houd me aanbevolen voor materiaal dat dit tijdsbeeld verder kan inkleuren.
In 1992 kreeg ik het verzoek om over de eerste vijf jaar van de Mooi Weer Spelen een korte impressie te schrijven: van 1988 t/m 1992. Hieronder het resultaat.
